Veiligheid van Neo Finance - Actuele artikelen over p2p crowdfunding - p2pfinance

passief inkomen vanuit rente
Ga naar de inhoud

Veiligheid van Neo Finance

p2pfinance
Gepubliceerd door in Systeem ·
Tags: veiligheidrisicoenvestio
Beleggen is nooit zonder risico. Beleggers in crowdfunding (P2P lending in dit geval) werden in januari opgeschrikt door het op zwart gaan van twee platformen: Envestio en het kleinere Kuetzal, beide gevestigd in Estland. Kuetzal gooide zelf de handdoek in de ring na investeringen in frauduleuze bedrijven (!).
Envestio, dat reeds ca. 33 miljoen euro had geïnvesteerd namens klanten, ging op zwart en tot nu toe is onduidelijk wat daar gebeurt is. De Estse politie is inmiddels wel met een onderzoek gestart en de kans lijkt klein dat investeerders hun geld nog terug krijgen.

Was dit risico vooraf in te schatten en betekent dit dat alle P2P lending platformen risico lopen?
Om bij het eerste te beginnen: ja, een kritische investeerder had kunnen weten dat er risico's waren. Niet per se door de hoge aangeboden rendementen (veelal meer dan 17%).
Beide platformen verstrekken leningen aan bedrijven. Dit gebeurt via een eigen rekening en eigen selectiemethode. Er werd geïnvesteerd in vastgoedprojecten, conventionele (offline) bedrijven, maar ook in cryptoprojecten. Investeerders op deze platformen zijn dus afhankelijk van de beslissingen en risico-inschatting van het management en bovendien is er minder mogelijkheid tot spreiding, vergeleken met consumentenleningen of andere beleggingen.
Het belangrijkste risico echter is dat deze platformen niet gereguleerd zijn en daarmee ook nauwelijks gecontroleerd worden. Zo streng de regels zijn voor consumentenleningen (veel landen zien dit als een vorm van bankieren), zo soepel zijn ze voor bedrijfsleningen. In Estland en Letland ontbreekt hier enige regelgeving voor.

P2P consumer lending
Platformen die namens investeerders geld uitlenen zijn dus risicovol. Maar geldt dat ook voor platformen die consumentenleningen verstrekken? Dat hangt er maar net vanaf wie de lening feitelijk verstrekt. In het geval van NEO Finance is dat de investeerder zelf. Die maakt geld over naar een eigen IBAN-account en vanaf daar rechtstreeks naar de lener. Het platformrisico is daarmee minimaal: NEO Finance beheert geen geld en investeert geen geld namens investeerders.

Gereguleerde markt
Bovendien opereert NEO Finance wel in een gereguleerde markt; het bedrijf bezit vergunningen voor het aanbieden van een P2P consumer lending platform en het kunnen openen van IBAN accounts. Het toezicht hierop vanuit de centrale bank van Litouwen is streng, juist om situaties zoals in Estland en Letland te voorkomen.

Litouwen
Litouwen loopt daarmee voorop, niet alleen in de Baltische regio, maar in heel Europa. P2P consumer lending is in veel landen verboden en niet geheel toevallig vooral in landen waar de banken groot en machtig zijn.
In Nederland zijn er wel platformen actief die geld uitlenen aan consumenten, maar dit gebeurt op basis van een vergunning als kredietverstrekker. Echt peer-to-peer, van consumenten tot consument, is ook in Nederland niet gereguleerd.

Economische cycli
Naast het platformrisico (echt P2P vs derdenrekening) en mogelijkheden tot spreiding is er nog een belangrijk verschil tussen bedrijfsleningen en consumentenleningen. Bedrijven hebben veel meer last van economische cycli dan consumenten. In slechte economische tijden neemt het aantal faillissementen van bedrijven sterk toe, terwijl dit percentage bij consumenten veel stabieler blijft. Die schommelingen zijn in bepaalde sectoren, zoals vastgoed en crypto's, nog veel groter.
Ervan uitgaande dat de volgende recessie zich vanzelf wel weer aandient, kan het dus verstandig zijn om vooral te investeren via gereguleerde P2P platformen voor consumentenleningen, zeker als die beursgenoteerd zijn, wat het geval is voor NEO Finance.


Terug naar de inhoud